X
تبلیغات
تو زیباترین آرزوی منی

مهرت جاودانه در دلم خواهد ماند ...

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم مهر 1391ساعت 19:2  توسط .....  | 

دلم برات تنگ شده.

میدونی از کی برات اینجا ننوشتم؟!


+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم دی 1392ساعت 21:12  توسط .....  | 

صدف سینه من عمری گهر عشق تو پرورده است

کس نداند که در این خانه طفل با دایه چها کرده است

همه ویرانی و ویرانی،همه خاموشی و خاموشی

سایه افکنده به روزنها، پیچک خشک فراموشی

روزگاریست در ین در گاه، بوی مهر تو نپیچیده است

روزگاریست که آن فرزند، حال این دایه نپرسیده است

من و آن تلخی و شیرینی، من و آن سایه و روشن ها

من و این دیده ی اشک آلود؛ که بود خیره به روزن ها

یاد باد آن شب بارانی که تو در خانه ما بودی

شبم از روی تو روشن بود، که تو یک سینه صفا بودی

رعد غرید و تو لرزیدی رو به آغوش من آوردی

کام ناکام رما _خندان_به یکی بوسه روا کردی

باد هنگامه کنان برخاست!شمع لبخند زنان بنشست!

رعد در خانه ی ما گم شد، برق در سینه شب بشکست

نفس تشنه تب دارم، به نفس های تو می آویخت

عود طبعم به نهان می سوخت،عطر شعرم به فضا می ریخت

چشم بر چشم تو می بستم، دست بر دست تو می سودم

به تمنای تو می مردم، به تماشای تو خوش بودم

چشم بر چشم تو می بستم، شور و شوقم به سراپا بود

دست در دست تو می رفتم ،هر کجا عشق تو می فرمود

از لب گرم تو می چیدم، گل صد برگ تمنا را

در شب چشم تو میدیدم، سحر روشن فردا را

سحر روشن فردا کو؟ گل صد برگ تمنا کو؟

اشک و لبخند و تماشا کو؟ آن همه قول و غزل ها کو؟

 

باز امشب شب بارانی است، از هوا سیل بلا ریزد

بر من و عشق غم آویزم، اشک از چشم خدا ریزد

من و این آتش هستی سوز، تا جهان باقی و جان باقی است

بی تو در گوشه ی تنهایی ، بزم دل باقی و غم ساقی ست!

«فریدون مشیری»

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم مهر 1392ساعت 23:53  توسط .....  | 

خیلی زود رفتی.

اصلا نفهمیدم کی اومدی که الان به خودم اومدم و تو رفتی.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم تیر 1392ساعت 22:51  توسط .....  | 

چقدر دوستت دارم!!!
+ نوشته شده در  شنبه چهارم خرداد 1392ساعت 16:9  توسط .....  | 

شاید دلیل این همه بی قراری و بی تابی ترس از آینده باشه. ترس از دوری ها. ترس از دلتنگی ها. ترس از نبودن تو. کسی اینها رو نمی فهمه و کسی از من نمی پرسه که چرا اینقدر آشفته و داغونم!!

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام اردیبهشت 1392ساعت 21:16  توسط .....  | 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1392ساعت 16:34  توسط .....  | 

درین محاکمه تفهیم اتهام ام کن

سپس به بوسه ی کارآمدی تمام ام کن

 

اگرچه تیغ زمانه نکرد آرام ام،

تو با سیاست ابروی خویش رام ام کن

 

به اشتیاق تو جمعیتی ست در دل من

بگیر تنگ در آغوش و قتل عام ام کن

 

شهید نیستم اما تو کوچه ی خود را

به پاس این همه سرگشتگی به نام ام کن

 

شراب کهنه چرا؟ خون تازه آوردم...

اگر که باب دلت نیستم حرام ام کن

 

لبم به جان نرسید و رسید جان به لبم

تو مرحمت کن و با بوسه ای تمام ام کن

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت 1392ساعت 9:10  توسط .....  | 

روز زن هم گذشت و من هیچ هدیه ای از کسی که دوسش دارم نگرفتم که بتونم عکش رو بزارم. خیلی ناراحتم. خیلی دلم گرفته. همه زنها شاید نه همشون!!! امروز منتظر یه تبریک یا یه شاخه گل یا یه دوستت دارم بودن اما من پر از تنهایی و بی کسی بودم.

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1392ساعت 13:59  توسط .....  | 

امشب شب عیده. روز زن و من یک زنم!

از امشب راه زندگیمان از هم جدا شد. مهرت در دلم مرد و عشقم  ثانیه ثانیه خاکستر شد. تا به حال احساس بیزاری از تو نداشتم. به من گفتی برگرد و دلم تاب این غصه نداشت. چقدر بی رحمی تو!!!

همیشه برایم مظهر عشق بودی. همیشه مهربانی را در تو می دیدم. زندگی را با تو تفسیر می کردم. حالا که از تو بریدم دوباره غریب این شهرم. دوباره گریه ها و بی پناهی ها. دوباره بی قراری ها. دوباره سوزها و دوباره هر شب نوشتن ها. 

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1392ساعت 20:35  توسط .....  | 

چقدر عشقبازی با تو زیبا و دلچسب است. برای تو می نویسم ای همه هستی ام. برای تو که همه ی رویاهایم کنار تو رنگ می گیرد. همه ی احساس در همبستری با تو به خود می نازد. من با تو خوشم. با تو شادم با تو آرامم. بیگانه نشو با من که تو در منی.

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1392ساعت 9:32  توسط .....  | 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم اردیبهشت 1392ساعت 8:25  توسط .....  | 

عجیب دلم گرفته!! چشمام پر از گریه س و بغضم محکم گلوم رو فشار میده. همه می‌گفتن که عشق عمر کوتاهی داره اما من برای احساس خودم مرگ رو ندیدم. راستش رو بخوای از خودم خسته شدم. از این دوست داشتن کورکورانه. از این همه محاسبه و حساب کتاب. از این همه غرور. از این همه من من شنیدن. از این همه ...

دوست داشتم به عقب برگردم. به خیلی قبل تر از این روزها. من تو رو بدست آوردم اما به قیمت از دست دادن خیلی چیزا. از دست دادن اعتماد به نفسم. اختیارم. عزت نفسم. چه حرفهایی که من به خاطر تو نشنیدم. چه حقارت ها که نشدم.

دلم به تو خوش بود. به تو دلگرم بودم. اما راستش پشیمونم. تو فقط داری به دنیای خودت فکر می‌کنی. مثل همه اینایی که توو این هوا دارن نفس می کشن.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1392ساعت 20:0  توسط .....  | 

خانه ات زيباست

نقش هايت همه سحرانگيز است

پرده هايت همه از جنس حرير

خانه اما بي عشق ، جاي خنديدن نيست

جاي ماندن هم نيست

بايد از كوچه گذشت

به خيابان پيوست

و  تكاپوي كنان

عشق را  بر لب جوي و گذر عمر و خيابان جوئيد

عشق بي همهمه در بطن تحرك جاريست

*****

تن تماميت زيبايي پيراهن نيست

مهرباني با تن، مثل يك جامه بهم نزديكند

و اگر ميخواهيم روزهامان

همه با شبهامان

طرحي از عاطفه با هم ريزند

گاهگاهي بايد

به سر سفرهء دل بنشينيم

قرص ناني بخوريم

از سر سفرهء عشق

گامهامان بايد

همهء فاصله ها را امروز

كوتاه كنند

و سر انگشت تفاهم هر روز

نقب در نقب دري بگشايد

دري از عشق به باغ گل سرخ

"و بينديشيم بر واژهء "دوستت دارم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1392ساعت 14:27  توسط .....  | 

 

سفره هفت امسال!!

تو کنارم بودی و نبودی!!

امسال هم مثل هر سال با تلخی قهر شروع شد و تو مثل همیشه آخرش از روی ناچاری یا دلسوزی با من مدارا کردی!!

هیچ احساس عجیبی ندارم!!

فقط حس همیشگی که همیشه با منه!! و اون هم تنهایی!! این احساس تمومی نداره!!

 

+ نوشته شده در  جمعه دوم فروردین 1392ساعت 11:33  توسط .....  | 

بعد از دلخوري ديشب كه تقصير خودم بود البته تقصير تو هم بود كه تحويلم نگرفتي امشب با اتوبوس رفتيم كيان سنتر. خوب بود. هنوز از فكر عروسك ها بيرون نيومدما. خيلي خوشگل بودن.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم بهمن 1391ساعت 20:16  توسط .....  | 

احساس تنهایی عجیبی می کنم. بازم پناه آوردم به جایی که روزای نبودنت تنها سرگرمی من بود. چقدر ساده دلم ازت شکسته و چقدر ساده تر باهات غریبه شدم.

اگه جواب صداقت اینه ...

دلم میخواد الان کنار مامانم بودم. دلم می خواست می تونستم باهاش حرف بزنم و درد و دل کنم. بی ریاترین موجود دنیاست. دلم خیلی پره اما اصلا حوصله نشستن توو این شلوغی رو ندارم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم بهمن 1391ساعت 20:14  توسط .....  | 

گفتی بهم اگه طرف حساب من تو بودی باهات یه جور دیگه رفتار میکردم.

سرم تحمل ضربه سنگین این جمله رو نداشت. چقدر دنیای متفاوتی داریم!!!

من توو دنیای خودم همه چیز رو برای تو میخوام و تو هم همه چیز رو برای خودت.

دلم ازت شکسته. بیزارم از عشقی که فقط مواقع منفعت تند و آتشینه.

امشب دیگه عاشقت نیستم. دقیقا سه روز بعد از اینکه صابخونه شدی. سه روز پیش نوشتم خونمون رو تحویل گرفتیم. اما الان میگم سه روز پیش خونت رو تحویل گرفتی. چقدر دردناکه برام. امشب نمی دونی چقدر بی تاب و بیقرار بودم از گریه. نمی دونی توو تنهایی چقدر برای جمله سنگین و غیر قابل هضم تو غصه خوردم.

برای این داشتم می جنگیدم؟؟؟ برای بدست آوردن تو؟؟؟ برای باورهای غلط؟؟؟

تو رو جایگزین همه کردم و از همه بریدم به امیدی که عاشقمی. به امیدی که عاشقتم. به امیدی که با تو خوشم....

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم بهمن 1391ساعت 19:55  توسط .....  | 

ديروز خانه كوچك و قشنگمون رو تحويل گرفتيم .

خیلی دعا کردم برای همچین روزی. خدا خیلی دوسم داره.

آرزو میکنم این خونه برامون پر از عشق و صمیمیت باشه. پر از خواستن ها و رسیدن ها. پر از هیاهو و شور. با تو خوشبخت باشم. با تو برسم به رویاهام. کنار تو بخندم. کنار تو بخوابم و کنار تو بمیرم.

زندگی با تو برام زیباترین اتفاق دنیاست.

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم بهمن 1391ساعت 8:54  توسط .....  | 

خــــوشبخـــت تـــــرين آدم هــــا ؛

اونــــايـــي هستــــن کــــه ايـــن جمـــله رو ميشنـــوند :


" عيــــــب نــــداره،


با هـــــم درستـــــش ميکنيــــم

منـــم این جمله رو زیـــــــــاد شنیدم!!!

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم دی 1391ساعت 20:17  توسط .....  | 

منم که تا تو نخوابی نمی‌برد خوابم
تو درد عشق ندانی، بخواب آسوده

ز ریشه کندن این دل تبر نمی‌خواهد
به یک اشاره می‌افتد درخت فرسوده


برچسب‌ها: 20192019
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم دی 1391ساعت 21:46  توسط .....  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم دی 1391ساعت 20:37  توسط .....  | 

+ نوشته شده در  شنبه دوم دی 1391ساعت 10:19  توسط .....  | 

خالی تر از سکوتم ، از نا سروده سرشار

حالا چه مانده از من ؟... یک مشت شعر بیمار

انبوهی از ترانه ، با یاد صبح روشن

اما... امید باطل... شب دائمی ست انگار

با تار و پود این شب باید غزل ببافم

وقتی که شکل خورشید ، نقشی ست روی دیوار

دیگر مجال گریه از درد عاشقی نیست

بار ترانه ها را از دوش عشق بردار

بوی لجن گرفته انبوه خاطراتم

دیروز: رنگ وحشت ، فردا: دوباره تکرار

وقتی به جرم پرواز باید قفس نشین شد

پرواز را پرنده ! دیگر به ذهن مسپار

شاید از ابتدا هم تقدیر من سفر بود

کوچی بدون مقصد از سرزمین پندار

از پوچ پوچ رویا ، تا پیچ پیچ کابوس

از شوق زنده بودن... تا خنده ای سرِ دار


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391ساعت 18:24  توسط .....  | 

قدم زدیم در پارک پردیسان و چای و کلمپه خوردیم . هوا سرد بود.....
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم آذر 1391ساعت 21:43  توسط .....  | 

بیا با هم خانه‌ای بسازیم
بی‌هیچ دری به بیرون
تنها دریچه‌ای کافی‌ست
تا به خیابان نگاه کنیم و بخندیم
به این زندانی‌های سرگردان . . .

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم آذر 1391ساعت 21:29  توسط .....  | 

تاسوعا

+ نوشته شده در  شنبه چهارم آذر 1391ساعت 18:59  توسط .....  | 

 
می دانی؟
 
یک وقت هایی باید

رویِ یک تکه کاغذ بنویسی

تعطیل است
 
و بچسبانی پشتِ شیشه‌یِ افکارت

...
... باید به خودت استراحت بدهی

دراز بکشی

دست هایت را زیر سرت بگذاری

به آسمان خیره شوی

و بی خیال سوت بزنی

در دلت بخندی به تمام افکاری که

پشت شیشه‌یِ ذهنت صف کشیده اند

آن وقت با خودت بگویی:

بگذار منتظر بمانند.
+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم آذر 1391ساعت 15:17  توسط .....  | 

دوم محرم

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم آبان 1391ساعت 8:29  توسط .....  | 

آنگاه که تقدیر نیست و از تدبیر نیز کاری ساخته نیست خواستن اگر با تمام وجود با بسیج همه اندامها و نیروهای روح و با قدرتی که در صمیمیت است تجلی کند اگر هم هستیمان را یک خواستن کنیم یک خواستن مطلق شویم و اگر با هجوم و حمله های صادقانه و سرشار از امید و یقین و ایمان بخواهیم پاسخ خویش را خواهیم گرفت.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم آبان 1391ساعت 19:5  توسط .....  | 

مطالب قدیمی‌تر